کتاب های Mic

میکروفن یا صدابَر دستگاه یا حسگری است که صدا را به جریان الکتریسیته تبدیل می‌کند. میکروفن (به شکل محاوره‌ای مایک نامیده می‌شود وسیله‌ای است که صوت را به الکتریسیته و نیز حسگری است که صوت را به سیگنالهای الکتریکی تبدیل می‌کند. در سال ۱۸۷۶، امیل برلاینر نخستین میکروفن را اختراع کرد که به عنوان فرستنده‌ی صدا در تلفنها به کار برده شد. میکروفن‌ها کاربردهای زیادی در تلفن، ضبط صوت، سیستم‌های کارائوکه، سمعک، ساخت فیلم و انیمیشن، مهندسی صوت، تلفن‌های رادیویی خصوصی ، بلندگوهای دستی، ساخت برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، ضبط صدا در رایانهها، سیستم‌های تشخیص گفتار، voIP و نیز کاربردهای غیر صوتی مانند بررسی فراصوت و سیستم‌های عیب‌یابی دارند. امروزه بیشتر میکروفن‌ها از سیستم‌های القای الکترو مغناطیسی ، تغییر گنجایش خازنی ، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی نوری برای تولید سیگنال الکتریکی از امواج مکانیکی بهره می‌برند. هر میکروفون دارای چهار خصوصیت اصلی است:حساسیت امپدانس پاسخ فرکانس جهت دار بودن مغناطیس